DİNLE!
http://fizy.com/s/1agti7

hayat biz kendisinin ne kadan da sıradanlaşmaya başladığından sebep birşeyler yapıp bu tekdüzelikten kurtulmaya karar verdiğimiz an kendini o aynı hızla dönüp dönüp içimizi bayan çarktan kurtarıp yeni ufuklar açıyor önümüze. sanki dikkat çekmek ister gibi. bu hayat senin salaklaşma da önüne bak der gibi. iyi ki var dedirten bir kısır döngü gibi.
işte böyle zamanlarda dünya mı daha canlı ve duyarlı yoksa biz mi diye sormadan edemiyorum.
tavuk mu yumurtadan yumurta mı tavuktan diyesim bile geliyor. ama bildiğim şey, sanırım dünya bizi hala sevyor zira her bahar değiştirdiği derilerin, boşluğa fırlattığı küf tutmuş çarkların haddi de yok hesabı da.

bence biz döngüden daha da çok kısırız. bazen düşününce hep elde var sıfırız.

bence herkesin dinleyemediği bir yada birkaç şarkısı vardır.

bence.

Ruh mu?
Ruh ne arar la Angara'da?

(cansuyla yeni sloganımız budur! böyle biline!)

çünkü ben...

kendimi deli gibi dağıtasım yerlere atasım aklıma her eseni o anda gidip yapasım 'yarın ne yapıcam' ı lügattan atıp sadece bugünle dibine kadar yaşayasım kime ne hissetsem bağıra çağıra haykırasım en güzel yıllarım bunlar bu enerjiyi sonra nerde bulucam diyip sonuna kadar harcayasım her gece yatağa kafamı koyduğumda o günden kendme hiçbir 'şunu da yapsamıydım' bırakmadan uykulara dalasım pembe gözlüğümü uyurken bile çıkarmayıp sabaha da herşeyi pembe görerek uyanasım istediğim şeyi tam da istediğim zaman istediğim insanla konuşasım istediğim insanların yanında olmak için istedikleri gibi olasım mutluluğu içimde aradığım kadar dışarda da arayasım bulamadığımda da ne kadar üzgün olduğumu söylerken çoktan yeni ufuklara yelken açmış olasım var! var evet ama bir de benim tüm bunların başıma ne çoraplar ördüğü ve hergün beni biraz daha kimsenin dışardan bakınca göremez olup tersine içeriyi ne kadar da kalabalık sandığı bir yalnızlığa iten bir geçmişim var.
ve ben bugün geçmişimi geliş fiyatının yarısına satıyorum. çünkü çok içim acıyarak biliyorum; bedavaya bile versem, zarar etmicem...

The truth is...
Everyone is going to hurt you
You just have to decide..
Who is worth the pain.

Janis'iiiim bebeğiim bitaneem iyi ki doğdu iyi ki benim kızım olduu!!
Nice nice yıllar hep benmle kalsın hep böle boncuk boncuk baksın yaramazlıklarına doyamasın=) şimdi yanımda uyukluyor olup bitenden habersiz bebeklerinin ağırlığından şuan böyle şeylerle uğraşamazmış ama söz verdi bir daha ki doğum gününe kdr pastanın mumlarını üflemeyi öğrenicek!=)
küçük anne pamık prenses bebeğim 1 yaşında herkeslere duyrulur eha!

e
k
s
i
k

birşeyler.

Eğer çok sevdiğiniz ve bayıldığınız bir şarkıdan baymak,dinleyemez olmak istiyorsanız onu ya telefonunuza melodi yapın yada blöğünüze ekleyin. Tecrübeyle sabittir, bunu defalarca yaşayıp iflah olmayanlardanım,artık en sevmediğim şarkıları yapıcam, kaç yiğidi harcadım bu uğurda yazıktır.

Sevdiğim herşeyin süresi var olm işte, hiçbirşey kalıcı değil. Ne boktan hayat lan bu. Sevmicem hiçbişeyi. Sıkılınca çok üzülüyorum sonra.

ve şuan okadar okadar okadaaar büyük bi huzursuzluk var ki içimde okadar olur yani! kedi olup pencereden atlayıp kaçasım var. pati gibi bahçeye de saklanmicam. hiç bulamicaksınız. kaçıp gitsem çıkıp ararmısınız olm beni de sokakta, herkes doğruyu söylemesin ararız tabi desin hatta elimizle koymuş gibi buluruz desin şuan şefkate ihtiyacım var =/

ÇÜNKÜ BEN BAZEN DELİRİYORUM!

birileri.

Hayatın akışkangillerden olduğunu hep unuttum ben şimdiye kadar. akışına bırakamadım. adım gbi bilsem bile hiçbir şeyi yerinden bir milimetre bile oynatamayacağımı,yine de debelendim, hatta öyle ki bazen debelendikçe iyice battım herşeyi iyice bok ettim. susup otursam kendiliğinden düzelicek şeyler oldu, ama ben sussam oturamadım otursam susamadım.

ama şimdi öyle değil. artık öyle değil diyemiyorum çünkü yarın öbür gün uyandığımda kafamda yanan ampüller ne renk olur kestiremiyorum. hiçbir zaman da kestiremedim bunu. sağımdan kalkarsam şöyle solumdan kalkarsam da böyle değil. bu ne yapacağı ne hissedeceği belli olmazlığın sağı solu hiç yok. sağı gösterirken solu bile vurabilir.

akışkanlar diyordum.hayatı akışına bırakmanın cesaretsizlere güçsüzlere has bişey olduğunu düşünüyordum sanırım içten içe. yanılmışım dostlarım, bu her zaman geçerli değilmiş, bazen de tartıp biçmek hesapçı kitapçı olmak lazımmış, mühendisliğin bana kazandırdığı tek ve en yegane şey budur! =p
neden bu hale geldi, ama keşke böyle olmasa dediğim durumlara; kafamdan öyle olmayan tam istediğim gibi olan yeni hikayeler yazıp yazıp bunları gerçek yapabilmek için kendimi paralamıyorum, öyle oldu değişti demek ki bir nedeni vardı bile diyorum suçu hemen begüme atmıyorum yada suçu kendine at-çı beybilerle vakit öldürmüyorum.

allaha emanet bir hayattan çok, artık biraz daha garanti ister bir merve oluyorum. garanticiyim, korkmuyorum! :)

bu geceye bu şarkıyı zımbalamak ve şarkının içinde uyumak istiyorum, o yüzden de pek hazetmediğim birşey yapıp şarkı sözlerini buraya kopiliyeceğimdir lise yıllarıma geri dönercesine:D

aslında bir konu var..
neden konuşamayız?
neden hep suskunsun?
ben güzelim kadınlar berbat!
neden buna gülmezsin?
neden hep mutsuzsun?
sorular sorunca dersin ki,
neden çocuksun neden büyümezsin?
elimde cevabım yok!
olsa neye fayda, yüzün bana dönmez ki..

ağzımda hep tadı var,
üzüm gibi paslı bitince gitmez!
hem yarası hem dikeni var!
batırır beni de yaralar,
acıtır sabahlarımı..

birileri var birileri var
birileri yine sarhoş!
birileri yaz birileri kış
birileri önce!
birileri bize apaçık, birileri pişman!
birileri bize çok acı!
birileri çok acı!
birileri bize çok acı getirdiler!
birileri farkında birileri farketmedi!
birileri sağ birileri sol birileri farketmedi!
o da bunu görmedi!
bu da sana hiç yetmedi...

üçgen gezegenleri meşhur cinayetleri
yine onu vurdular yine ona bam!
yine geri sar, yine sarhoş
yine benden uzak kalmış!
beni terketmedi, beni bırakıp gitmedi!

bir yanı tura bir yanı yazı,
bir yanı da bana kalmış!
yine ona ne güzel seslendiler...
yine gözü apaçık, gözleri apaçık!
birileri bize çok acı çektirdiler!

boşlukta kendimize yer edinemediğimizde geliyor o birileri.tutuyorlar her yanımızdan çekiştiriyorlar, dağıtıyorlar bizi.lime lime de ettikleri oluyor içimizi dışımızı. sonra da havalanıp uçuyorlar yok oluyorlar. oyüzden boşluklardan boşluk beğendim bende kendime, en beğendiğim boşluğa da serilip serpilip oturdum.sevdiklerimi de aldırıcam tez vakitte yanıma. yavaş yavaş sağa kayarak yer açıyorum yanımda. sabredebilcekseniz umarım! :)

yavaş yavaş da yatıyorum. yavaaaşça bunları yazııp sütümü seyrek yudumlarla içereek, ağır ağır odama doğru ilerleeyip pijamalaarımı giiiy.....zzzZZZZZzZzzz

bazı yalanlar. bazı gerçekler.bütün hayatlar.

az önce tam bir gözyaşı koleksiyoncusu olduğumu farkettim.
atmıyorum, saklıyorum! her seferinde bir yutkunmayla geçiştirip bir sonraki üzülmelerime saklıyorum onları,kıyamayıp.
iyi de benim o kadar büyük bir kavanozum yok ki bunları saklayacak? hem ya yine elimden düşürürsem kavanozu.korkuyorumki ben. kırıldı bi kaç kere, sendeledim düştük ikimizde. tuzla buz..

belki de.. kavanozları atıp kendime bir akvaryum almalıyım içinde 2 tane turuncu balığı olan. akvaryumdaki balıklar beklemenin temsilcileridir bana hep. aynı yerde ordan oraya gidip dururlarken, voltalar atarlarken hep çok önemli birşeyi bekliyolar diye düşündürür. sürekli camın kenarına gelip gelmiş mi diye bakarlar.sonra da bir volta daha atmaya giderler gelmediyse.biraz da şapşallar. ben seni bekliyodum bile demezler. çünkü unuturlar ne kadar çok istediklerini o zaman gelene kadar.yada o kadar akıllılar ki; bizi herşeyi hemen unuttuklarına, hayatta olup biteni, geleni-gideni aslında hiç de okadar çok önemsemediklerine inandırmışlar.oysa tek yaptıkları sabah akşam beklenen şeye volta atmakken..:)




akvaryumdaki balık olmak istemiyorum.
artık. hiçbirşey. hiçkimse. hiçbian için.

unutmadım belki, ama hatırlamayacağım da .

hüzünleeer başıma vurdu genee!!!

Evimi özlemek yahuu!!
5 haftadır benimsediğim göçebe gezginci kültürünün bugün sonuna geldik.sabit bir şekilde yerimde durup haziran sonuna kadar da okuluma gidiciime yerimde saydığım çok geçmiş günler geçmiş olsunu bol günler üstüne and içerim yimin ederim=P

ama ruhumu istanbulda bırakmış olma ihtimalim nokta kom diyorum, şayet vedalaşamadım bile kendisiyle, o son dakkalar çok hüzünlendim!!

Belki Kamil Koç gerçekten bir doktor olsaydı o afişteki de gençliği olsaydı ben de o otobüse binemezdim mesela=p



uff yaa. =/

günün sözü.

Guys are like dogs. They keep comin' back. Ladies are like cats. Yell at a cat one time, they're gone.

Estetik ameliyat ancak duygulara ve değişmeyen huylara yapılabilir olduğunda estetik olacaktır benim için. Evet!! Şu haliyle şuan hiç bir işime yaramıyor lakin.


Ahahaha hayır kendimi kusursuz filan zannetmiyorum dostlar! gözlerim iyi görüyor çok şükür. Ama ben onlarsız ne yaparım neden aldırayım gözle görülen kusurlarımı, kendimi bile bile eksiltmek bana göre değil. Çıplak gözle görülemeyenlerledir benim derdim. O yüzden tıp dünyası beni tatmin edebilmek için daha çoook çalışmalı!! :)

Son 1 saattir sürekli "kendi kendine gelin güvey olmak.." diyip duruyorum içimden.Bazen cümle içinde kullanıyorum bazen de yalnız bırakıp halini tavrını ölçüyorum. Şaşırdım ben iyice.

Çünkü bazen çok zor geldiğini söylemek bana çok zor geliyor.

En az kendim kadar sevebileceğim biri lazım bana.Yoksa hep böyle 'ben'le kalır cümlelerim. ben burda kalırım sen orda. geçemezsin ne yapsan da bu tarafa. yani sen kendini o kadar çok sevdir ki bana, ben o bütün 'ben' lerimi bir 'biz' in içine atabileyim. Yoksa 'ben'ciliğimin içinde kaybolur 'sen'ciliğin bile. kendi huzurumdan eksilttiğim kadar senden de bana sevgini çalarım yoksa. ne yapıyorsam kendime yaparım, sen sadece senden beni izlersin yoksa. yoksa sadece hep 'ben' kalırım, sen sadece hep 'sen'.. yoksa yok olur zamanla sendeki bütün 'ben'ler.. yoksa ben yine sonunda bakakalırım birbirinin aynısı eserlerimden bir yenisine daha..
yoksa, ben yokum zaten sen varım desen de. o yüzden sen kendini o kadar çok sevdir ki bana...


Listening: Fleet Foxes-Your Protector

anlam/sız.

Çünkü aklım acıyor.
Çünkü sevdiğime dokundukça bölünüyorum.
Çünkü isyanım bir komplo
Çünkü altkatta biri dolaşıyor.
Çünkü iktidardan iğreniyorum.
Çünkü her masalda biraz bizden var.
Çünkü terkedenin sesi unutulur. ilkin.
Çünkü dönemem. çünkü dönmez / dönemez.
Çünkü titriyorum.
Çünkü tren devrildi. ölü çok.
Çünkü ağrı bütün vücuda yayılıyor.
Çünkü vurulduk.
Çünkü kolaj zehri çoğulluyor.
Çünkü birbirimizi işitmiyoruz.
Çünkü birbirimizi istemiyoruz.
Çünkü suçu üstümüze aldık.
Çünkü sanki teslim olduk.
Çünkü kolay ölmeyeceğiz.




Büyük bir yüz ölçümüne ait dünya... Bir o kadar çok kişiye ait doğru ve yanlış...

'' Fazla anlamınız varsa alabilir miyim ? ''

Şu hayatta sadece iç huzurumu arıyorum. Gerçekten. Nerde,kimde,ya da nasıl? tek dert bu. aslında hiç birşeyim. aslında hepimiz böyleyiz. hayatında sadece huzur olsa sonsuz huzur olsa başka her türlü şeyin anlamını yitirdiği varlıklarız. herşeyi olsa sadece huzuru olmasa bu defa da sahip olunanların hiçbir şey ifade etmediği.hem hiçbişey hem herşey demek bu. her birimiz bu dünyada hem hiçbirşeyiz, hemde herbişey.
herşey senin gördüğün kadar var. ben senin gördüğün kadarım. ne yaparsam yapayım.
aslında hepimiz en iyisinden bir fotoğraf makinesiyle doğmuşuz.hayatta istediği yeri netleyen, istemediğini flulaştıran.hemde 3D. ama kullanmasını bilmiyoruz işte. yada yeterince fotoğraf çekip pratik yapmıyoruz.ve haliyle de ilerleyemiyoruz,gelişemiyoruz. kendi hayatlarımıza karşı cahil kalıyoruz.
evet çok karamsar bir tablo oldu. ama kendime baktığımda etrafıma baktığımda gördüklerim bunlar. ne kadar yetersiz olduğumuz, ne kadar kendimizi dünyalar sandığımız.
bize en çok zarar veren şey herşeyi bildiğimizi sanmamız. bilmişliklerim beni yoruyor, okadar çoklar ki, gözlerimi kör ediyorlar. fotoğraflar da o yüzden istediğim gibi çıkmıyor zaten..

itirafnoktakom

-Hayatında 'Bıdıbıdı Dütdüt' olmasaydı ne olurdu?
sorusuna
-Düşünemiyorum bile. / Bende olmazdım.
gibi cevaplar verebilmek istiyorum.

PS. Bıdıbıdı isim Dütdüt ise soyadı dır hayatımın aşkının. bu yüzden karşıma çıkamıyor olsa gerek. ben olsam ben de bi çekinirdim başta,gelicek tepkilerden gülüşmelerden ahsıdkaşa

uff ya ağız tadıyla itiraf bile yapamıyorum.hemen bi sululuk hemen bi espriler şakalar. hiç komik değil.
ama hakikaten bu cevapları nasıl verebiliyorsunuz merak ediyorum.varoluş nedenin nasıl bir başkası olabilir? tek kişi tek durum tek şart??! o yoksa sen de yoksun?!
eğer gerçekten böyle bir duygu varsa - sizin uydurmadığınız- ben o duyguyu yolda görüp, şaşırıp, tökezleyip, vay anasını demek suretiyle şimdiye kadar inandığım herşeyden utanıp vazgeçip yola gelicem söz.
ps: duygu burda erkek ismi.

paranormalleştirebildiklerimizden misiniz?

dünya küçük. dünya baya baya küçük. gitçem ben başka bir yere.kendime paralel bir evren seçip oraya yerleşicem.

ankaradaki insan nüfusunu, sinema sayısını, bu sinemalardaki salon sayısını, her salondaki koltuk sayısını ve bu salonlarda günlük gösterilen film adeedini birbiriyle çarpıp istatistiksel sonucunu elde ederseniz kaç zilyonda bir ihtimal olan şeylerin nasıl olupta başıma geldiğini görüp dünyaya itimatınızı sizde kaybedebilirsiniz istiyorsanız. hayır yani ancak filmlerde olucak şeyleri ben olmicak zamanlarda olmicak insanlarla yaşıyorum. bu 'olmicak'ları biri gelip ters çevirip 'olacak' yapsa hayatım tam anlamıyla toz bir pembe de olacak aslında ama bir tepe taklaklık var bir yerlerde işte.
neyse.

paranormal activity lerimin bugünlük sonuna geldik sayın seyirciler. yeni filmlerle yeni tesadüflerle karşınızda oluciiz.haftaya; 'tesadüf diye birşey yoksa bu olanların kozmik anlamları nelerdir?' isimli yeni yazımla sizlerleyim. beni izlemeye devam edin esen kalın.

kurstaki grafik hocamın mehmet turgut'a ne kdr çok benzediğini acaba kendisi de hiç farketti mi. benzemek ne demek ya adam bildiğin fotokobisi gibi. sadece kartuş azaldığı için daha açık renk çıkmış o kadar yani.
insanlar çeşit çeşitti hani! neden herkesi birilerine benzetmek zorunda kalıyorum ozmn ben. dahası neden gittikçe aynılaşıyor gibiyiz. baka baka mı kararıyoruz yatıp yatıp şaşı mı kalkıyoruz neler oluyor!
azıcık farklı bişey görsem mutlu oluyorum.farklı bi fikir duysam heyecanlanıyorum. ne dedi vay anasını diyorum arkadaşı olmak istiyorum=P ama hakikaten.

I needed to believe something, I need you to believe in something, I needed to believe.

2012 de sonumuz gelicekse ve bütün planlarım ve hayallerim kursağımda kalıcaksa diye o vakte kadar bişey yapmadan beklemeyi düşünüyorum. böle durcam mesela olduğum yerde.olur da efsane gerçek çıkmaz da yok olmazsak ozaman da kendi kıyametimi kendim koparırım artık sanırım. niyet ettik bi kere dönmek olmaz artık hesabı. bide 2 yıl öylece durakalmış olmanın verdiği miskinlik de olcak tabi. yaşamaya halim kalmaz zaten. yiğidim aslanım burda yatıyor yazarsınız başucuma da.

black cat

Küçükken yatağının altında bir canavar yaşadığını sananlardanım.Yorganın altına tamamen gömülüp yattığım halde uyurken kolum bacağım dışarı çıkarsa kabuslar filan görürdüm.bunların en gözdesi de kimseyi inandıramadığım siyah kediydi. hep odama giriyodu üstüm açık kalınca. ama çığlık atmamla odama geldiklerinde hep çoktan kaçıp gitmiş olduğundan inanmadılar hiç bana.. ya ya.. işte böyle. janis var artık neyseki, bir tek benim görebildiğim değil herkese görünen bir kedim. hoho.

final haftalarının hayal gücünü ve yaratıcılığı ne kdr geliştirdiği su götürmez bir gerçek.
ama artık iyice sapıtmış bir durumdayım. milli kütüphane, starbaks, burger king, tobb kütüphanesi diye uzayıp giden ders çalışmaya gidilen yerler listeme bir yenisi daha eklendi. halamın içinde halam olmayan evine gidip ders çalıştım bu sefer de.
yani kapınızı bir gün pardon ben burda biraz çalışabilir miyim diye çalarsam beni içeri alın lütfen.
bir tek kendi evimde çalışamıyorum çünkü. mesela bugün eve geleli 5 saat oldu ve daha defteri kitabı açamadım bile. evde verilen küçük çaplı büyük gürültülü konken partisinin de etkisi büyük olsa da suçu kendine at beybi diyorum. kendimi odama kapayıp uyuyakalabildim orda mesela.


off allahııım ellerim titriyooouuğğuğğuğuu

. you met me at a very strange time.

"güzel bir tasarım harikası olmuş ama komik olmamış yani güldürücü değil mesela sen hiç gülerken kahkaha attın mı??"

mell in bilmem ne video sunu izle çok güzel dememe karşın kurduğu birbirinden abuk kelimelerle dolu cümle ahauhaua kardeşimi seviyorum diye sokaklara atıcam kendimi bi gün ha.

iki bi non.

geldi.duymuşsunuzdur sizde. hatta 6 günlük bile oldu. bnm beynim hala resetlenemedi ama. yılbaşı daha gelmemiş sanıyor bile olabilirim. sahi 2009 kaç çekiyordu, biraz erken mi geldi acaba bu yıl yılbaşı???


neyse önemli olan nokta lanetlenmiş 2009 un tarihe gömülmüş olması zaten.lanetlendik çünkü topluca.biri okudu üfledi.olmasınlar dedi mutlu dedi hiç dedi herşey boka sarsın kazıkları bir bir yesinler tam toparlicak gibi olunca birdaha yesinler dedi al dedi üfledim dedi herşey üstüste gelsin her sefernde daha da kötüsü gelsin dedi.al dedi git dedi.çocuklarını dedi.istiyosan dedi.al dedi burdan çık git bu seneden sen dedi.

ama artık gelecek güzel-güzel gelecek.oturup hayatımda en kötü neler olabilir şuan hmm diye düşünsem hani kafayı bu derece sıyırıp bi liste çıkarsam listenin en başında aklıma gelen-gelicek olan şeylerin her bi türlüsü oldu da bitti maşallah. ve hayatıma alıp en güzel köşelerini de onlara verip buyrun bakalım haydi bok edin hayatımı hadi ne hale getirceksiniz bakalım beni dediğim tüm o insanlar hayatımdan çıktığına göre, arkalarından kapanan kapılara da hiç bir masrafdan kaçınmayıp en pahalı kilitlerden taktırdığıma göre eğer ben o şuan boş olan yerleri de yine akıllanmayıp da böyle terminatör kişilikli insanlara vermezsem hayat güzel olcak. mutluluğun formülü çok açık.

2010 güzel olcak. biliyorum çünkü. nerden mi biliyorum. nerden bilmiyorum sadece biliyorum. sadece bildiğim için bu kadar eminim zaten. ehuah hala anlamaya mı çalışıyorsun yahu. sezgilerim var benim olm. şu hayatta babamdan sonra onlara güvenirim ben. hatta bazen babama da güvenmem sezgilerim öyle söylerse. huhohuh temem gidiyorum. okuma sende kapa olmamış farzet şu son 5 saniyeni yaşanmamış say=)

dün kasiyer kıza aldıklarımdan birini poşete koymayı unuttuğu ve bnm ankamall den çıkarken farkedip geri dönüp almak zorunda kaldığım için delicesine bağırdım. bağırıp çağırıp laftan açıklamadan anlamayan huysuz müşteri oldum resmen. tekrar açık havaya çıkıp yağtığım şeyin saçmalığını ve kasiyer kızcaazın çaresiz bakışlarını düşünüp kendime sinir olmakla meşgulken yolda bi amca gördüm.70 yaşlarında filandı. sinirim gitti yerine daha kötüsü geldi o adamı görünce.sorduğu soruya cevap verdikten sonra boynuna sarılmak isteyip yapamayınca da oturup yol kenarında bir güzel ağladım. amca uzaklaştı ben ağladım.evet yaptım bunu kimse kusura bakmasın ama yaptım.en yakın arkadaşımın yanında hatta kardeşimin yanında bile kolay kolay ağlayamayan ben tek başıma sokak ortasında ağladım!

daha neler görcez bakalım.

euahueha ekşi sözlük güldürdürdürdürdün gene beni!

merve

" yavru kustur gercektende.ama huzur getirdigi pek gercek degildir zira icinizdeki hiperaktif kisiyi ortaya cikarabilir.alkolik bir pigmeden baska birsey degildir.arkadaslik soz konusu oldugunda 7 yil once baslamis ama yarim kalmis bir dostlugu bile yeniden canlandirabilir.cunku en candan en sirdas en komik en sahtekar en gercek olandir.yanlis yapmamdan kendimi uzmemden en cok korkandir.bu isme sahip nev'i sahsina munasir kizlarimizdan soluk benizli olanlari kaptan magara adami tarzi beyefendilere ozel bir ilgi duyarlar.^* "


genelde ismim hakkında ileri geri konuşulmuş ben bu kısmen daha iyi olanını aldım tabikide kendime =P

inbox ıma "ben romeo sende juliet olmalısın" diye bir msg gelmiş twitter da. romeo bunu duysa çok üzülürdü eminim.

heran herşeye dellenebilcek durumdayım bgnlerde. sürekli bişeylere sardırıyorum ve de saydırıyorum. evet bütün bunların farkındayım oyüzden şaşkın şaşkın yüzüme bakmaktan, kendine gelsene bakışları atmaktan ve neden öyle davrandığımı anlamaya çalışmaktan vazgeçebilirsiniz bence.




I started a joke
Which started the whole world crying
Oh but I didnt see
That the joke was on me...oh no..
And I started to cry
Which started the whole world laughing
Oh if Id only seen
That the joke was on me.




bazen insanların kızmak, olumsuz tepkiler vermek veya yürüyüp gitmek için ille de nedenleri olması gerekmediği fikrine alışmamız gerekmektedir.
alışmam gerekmektedir.
alışmanız gerekmektedir.

insanlar neden yeni öğrendikleri,kendileri tecrübe edip beğendikleri,yada ordan burdan duydukları kişiye has anektodlarını bloggerlarında paylaşıyorlar anlamıyorum yani ne ayak bu? şu marka çantalar süpper, bu kozmetik ürünü sizi dünya güzeli yapar vs.. bunları gerçek muhabbetlerdeki gerçek arkadaşlarınıza saklasanıza ey sanal ortam yiğitleri? hayır üşenmiyorsunuz da onca fotoyu yükleyip onca açıklamayı bilgiyi yazmaya. hayırlara vesile olacak bi iş yaptığınızı,insanlığa fayda sağladığınızı daha da önemlisi bir işe yaradığınızı filan hissettiriyor sanrım bu size ama burdan bakınca baya boş beleş görünüyorsunuz be yahu. üzgünüm size puanım sıfffır kankalar!

dünyada bukadar çok salak insan olmasının tek iyi yanı yanlarında kendimi çok akıllı sanıyor olmam sanırım.

Küçük ölüm günlerimiz oluyor hayatta. Sonra da yeniden doğuyoruz.. : )


öldüren şeyler teşekkürü hak bile edebilir. Yeniden başlama şansı verdikleri için. Yoksa hiç akıl edemicektik, hadi diyelim akıllı çıktık da akıl ettik, bu defa da o gücü bulamicaktık.


Yani;

Gelecek zamanlar, geçmiş zamanlardan büyüktür.


sakın o umut diye bilinen, renkten renge sokan şeyden vazgeçmeyin! kaybolun. ama o kürkçüye geri dönün gece olunca. yeni günleriniz de renginiz de bol olsun.. :)

istanbulagidelimistanbulagidelimistanbulagidelimistanbulaGİDELİM

ankarayısevmiyorumankarayısevmiyorumankarayısevmiyorumankarayıSEVMİYORUM

beni çıldırtmaya devam edin.

Okulumun Mühendislik Binası 4üncü katını bombalayacak olmamın sizin için bir sakıncası varsa lütfen geç olmadan harekaata geçiniz ve benden önce siz beni bombalayınız.Ama lütfen yönetmeliğine uygun bir şekilde yapın bunu da, rica ediyorum.

Gösteri Peygamberi

İskeletimiz, dokumuzu yerden kaldırmak için var. Terimiz, soğuyabilmemiz için var.

İnsan her konuda aydınlanma yaşayabiliyor.

Yüz beşinci kat civarına gelince insan bu bedenin, bu koca bebeğin esiri olduğuna inanamıyor. Onu beslemek, yatağa yatırmak ve tuvalete götürmek zorundasın. Daha iyisinin icat edilmemiş olmasına inanmak istemiyor insan. Daha az ihtiyaçları olan, daha az vakit kaybettiren bir şey icat edebilirdik.

İnsanların neden uyuşturucu kullandıklarını anlamaya başlıyorum. Çünkü zamanın sınırlı olduğu, kanunlar ve emirlerle dolu ve mülkiyete dayalı bu dünyada insanların yaşayabilecekleri tek gerçek kişisel macera bu.

Sadece uyuşturucu ve ölümde yeni bir şeyler tecrübe etme şansına sahibiz ve maalesef ölümün hakimiyeti fazla kuvvetli.

Eğer kimse izlemiyorsa herhangi bir şey yapmanın çok anlamsız olduğunun farkına varabiliyor insan.

Çarmıha gerilme sırasında izleyici sayısı düşük olsaydı, olayı başka bir zamana ertelerler miydi, diye düşünmeden edemiyorum.

Menajerin haklı olduğunun farkına varıyorum. İsa'nın neredeyse çıplak olmadığı hiçbir haç görmedim. Hiç şişko bir İsa görmedim. Ya da vücudu kıllı bir İsa görmedim. Gördüğüm her haçta İsa, belinden yukarısı çıplak olarak bir kot markası veya erkek parfümü için modellik yapacak görünümde.

Menajerin hayat hakkında söylediği her şey doğru. Eğer kimse sizi izlemiyorsa, dışarıya çıkmanın bir anlamı yok. Pekala evde oturup otuzbir çekebilir veya haberleri izleyebilirsiniz.

Yüz onuncu kat civarında insan şunun farkına varıyor; eğer birinin video kasedi yoksa veya daha da önemlisi bütün dünyanın gözleri önünde canlı yayında geçirmiyorsa hayatını, o kişi yaşamıyor demektir.

O kişinin, kimsenin kıçına takmadığı, ormanda devrilen ağaçtan farkı yoktur.

Bir şeyler yapıyor olmanızın hiçbir önemi yok. Eğer yaptıklarınızı kimse farketmiyorsa, hayatınız koca bir sıfırdan ibarettir. Boştur. Anlamsızdır.


(syf- 143)

flashbacks.

Hayatın herşeye rağmen devam etmesi, akıp gitmesi can sıkıcı aslında bazen biliyormusun.
Arasıra bi durmalı.. beklemeli bizi.

belki ozaman son 1 yılda hayatımda olup biten değişen yerinden oynayan çöpe giden dolaplara saklanan son görüşüm olan, yada sonsuzluğa gömülüp hayata veda etmek zorunda kalan tüm o olup biteni hala şaka sanıyor olmazdım. belki ozaman bu kadar yabancılaşmazdım..

allahallah

ve neden buraya gelip de bu sayfayı dert babası güzin ablası olarak kullanmaya başladığımı da anlamadım.
amacından saptın blög. kapatıcam seni görürsün. bu siteye erişim engellenmiştir yazıcak seni açıp da bişeylerden yakınmaya kalkıştığımda. ozaman anlicam buranın dert anlatma koltuğu olmadığını.
hayır dandik bir eylem olarak tabir edip algıladığım piskolog koltuğundan ne farkın kaldı sorarım sana!?

bunu düşün.bende neden bloğumla bi muhabbete giriştiğimi düşünücem sen bunu yaparken.

.asal sayı engeli

bu hayat çok mu tekdüzeleşti yoksa tekdüze olarak görülmeyen şeyleri sürekli ya da sıklıkla yapıyor olmak mı onları tekdüze kıldı bilmiyorum. ama kabak tadı alıyorum geceleri uykuya dalmaya çalışırken. içimde bi sıkıntı var çıkmıyor. beni rahatsız ettiğini bile çoğu zaman farkedemiyorum öylece oturmuş içimde benden bi parça olma yolunda ilerliyor gibi. ne zamandır böyleyim bilmiyorum.3 ay? 3 hafta? 3 gün? hiç bilmiyorum. herşey olması gerektiği gbi sanki. herşey fazla olağan. ve bu düzen beni delirtiyor. hiçbişey yapmasam hiçbişey düşünmesem de hayatım kendiliğinden akıp gidicekmiş hissi yaratıyor. benim hayatımın bana ihtiyacı yokmuş gibi. otomatik pilotla gidiyorum gibi.
havalar mı çok soğuk benim mi içim üşüyor bilmiyorum.
sadece biraz ısıya ihtiyacım var.donup kalıcam bi yerde sanki pat diye..
içimi kuruttuğumu herşeyi tükettiğimi,artık bişeyleri eskisi gbi hissedemediğimi farkettiğimde ve bişiler yapmayı gerçekten istediğimde geç mi olucak diye panikliyorum her zaman ki bişeylere geç kalma fobilerim giriyo devreye.çünkü şuan birşeyler yapmayı,ellerimi cebime koyup bari onları ısıtayım demeyi bile isteyemiyorum.istemiyorum değil. isteyemiyorum.
ve bu herşeyi daha da zorlaştırıyor.

yazın gelmesini bekleyemem tüm bunlar için. 'hayallerini yak, evi ısıt..' bu da doğru cümle değil. doğru cümle yok gibi. yanlış olmayan cümle var. yada yanlışı daha az olan..

birşeyler '-miş gibi' yaparken..

Ben her şeye indirip kaldırarak,kafamı eğip bükerek,bi sağından bi solundan yok aşağısından bir de yukarısından ve bambaşka açılarla baktıkça,netlik ayarım bozuldu.Haliyle zaman alıyorum ben.Tanışsanız benimle sizden de alırım biraz zaman.Bir de Hayır'lara olan sevgim benimle beraber büyüyor galiba..hele ünlenen umursayamamayışlarım..Annemden bu konu da çok sopa yedim.Çünkü ben insanların hayal ürünlerinin kendilerini yansıttıklarına inanırım. Eğer güzelsen,iyiysen güzel şeyleri hayal eder iyi şeyleri düşlersin.Çirkinse için 'halin duman senin'.derim. Bir de herşeye hemen cevap vermemi de beklemeyin benden tabii,ertelerim.hem de öyle bi ertelerim ki bir de bakmışsın sen kuzeyde ben güney de kalmışız...Ee nolucak?Kendi aklıma da hayranımdır.Başkası benden daha iyi düşünsün,onunkine hayran olayım.Beğenmediğim yemeği de yemiyor,yedirtmiyorum.Yiyen var mı ?
Hayat anneyse bizi terbiye etme yöntemi buydu,'kötü söze biber sürmek'. ben öyle yapmadım..Bi kaç insan biliyorum aslında tek bir kişi.ama zamana ve oyuna göre bir çok benliğe bürünebiliyor,bu yüzden hiç bir kişi.Onların boş keselerinin içine baktım.İçin de kendimi aradım.Yoktum.Olduğumu zannediyorlar...
Sonra cümlelerinde kendimi görmeye ormana gittim.Çok farklı bir kızla tanıştım orda alanen..'sen de kimsin?'dedim.Sesini çıkaramadı.Üzerinde alsız pulsuz kirli bir elbise vardı.'Ne oldu da nasıl kirlendi bu elbise dedim?' 'üzerimden çıkartamıyorum' dedi.Yanında ki elini tutan adamın her yerin de bir kız ismi yazıyordu.'O kim?' dedim. 'Onu çok seviyorum' dedi. peki neden diğerinin elini tutuyorsun dedim. sesini çıkaramadı. 'eeeeeee yok artııııııık' dedim.Ne kadar çirkindiler,sahteydiler,zavallıydılar,ne kadar çaresizdiler.. Dedim ya,insan hayalini taşır,taşıdığı hayal onu yansıtır.. ne büyük bir zavallılık örneği idi.Piuuu hemen kaçtım!Onları orda bıraktım. çünkü ben insanları mutlu etmeye bayılıyorum. onlar ormanda kaldığı sürece o insanlarda mutlu oluyorlardı.Bıraktım eğlensin insanlar..
Ama insanların çaresizlikten ve birilerinin üzülmesini sağlamak adına ve eğlenebilmek için hayal gücüyle uydurduğu yalanlara,ezilmiş büzülmüş oyunlarına,kendini kendinden emin sanışlarına ihtiyacı olması ne büyük bi acıydı.Yarası olan ağlayarak gocunuyordu.ve ortada magazin bile vardı birileri kudurmuş bizi takip altına almıştı..vay be. Ama ben niye bu kadar basitleşebilmeyi beceremiyordum? Ve kıskançlık ne kadar aşağlık bi kompleks başkalarına yapmaya çalışırken neler yapabiliyor insanlar,kendilerine?
Ama iyi ki şu zamanda evden çıkıp üzerine para verip doktordan yeni bi burun alabiliyoruk.Yalan söylemekten burnu uzayanların burnu güzelce törpüleniyor,bir güzel parlatılıyor paketleniyor ve eve dönüyordu. Üzerine bir fiyongu eksikti onu da ben koydum..Akılma geldi sonra.. zaten eskiden de onlar adamın posterine ben gerçeğine sarılırdım.Durdum harika bi kahkaha patlattım.Sonra kahkahalar duydum kahkahalar eşliğinde kahkahalara büründük.Ben insanların delirmesini istemiyorum. bir dakika siz bi sakin olun..ben sizi umursayamıyorum zaten dikkatimi çekecek kadar renkli olamıyorsunuz..Gerçekten asıl benden söz edebilecekler parmak kaldırabilse.. balığın da insanın da sazanına bayılıyorum.Ama gözyaşartıcı bomba atıp gitmicem, henüz bunun için genciz.
Size de oluyor mu bazen içinizden bir ses diyor ki 'bir değişiklik yap hadi artık!' istiyor insanoğlu.. Mesela liseden beri çantasının ön gözünde muhakak mendil taşıyan kızlara özenmişimdir..ben yanların da tam bir kaostum..Kopyaya ihtiyaçları yoktu,patır patır dökülürlerdi.Benimse selpağım yoktu ve sınavdan önce onları bana notlarını vermeleri için ikna ederdim.Daha kaotik bi hale de dönüşebilirdim mesela o kişinin yazısını okuyamayıp gece gece onu rahatsız edebilmek gibi..Halbuki ben de istiyordum kırmızıyla başlık atmak hep aynı formatta yazı yazmak..

bişeyleri de bu yüzden seviyorum. selpakları da oluyor

.

old faces r so cold, i need a brand new face..

.olan

Birşeyler oluyor.
Birşeyler gidiyor.
Birşeyler bitiyor.
Birşeyler duruyor.
Birşeyler seviyor.
Birşeyler nefret ediyor.
Birşeyler unutuyor.
Birşeyler umursamıyor.
Birşeyler alışıyor.
Birşeyler terkediyor.
Birşeyler geliyor.
Birşeyler susuyor.
Birşeyler gülüyor.
Birşeyler istiyor.
Birşeyler değişiyor.
Birşeyler oluyor.